درباره انجمن پزشکان نوزادان ایران، بیشتر بدانید

بخش نوزادان تا قبل از انقلاب اسلامی سال ١٣٥٧ در کشور ، در قالب بخش کودکان از رشته تخصصی کودکان بود. توجه به میزان مرگ و مادران باردار، نوزادان،شیرخوران و کودکان به عنوان گروه آسیب پذیر جامعه در طی سال ها نشانه مشکلات ریشه ای و توجه ناکافی به این گروه عظیم بود.آمارها در طی آن سال ها نشانگر میزان عقب ماندگی علمی، اجتماعی،فرهنگی و اقتصادی می بود. پس از انقلاب اسلامی توجه ویژه ای به مشکلات مادران، کودکان و نوزادان صورت گرفت و با استفاده از "معرفت علمی"،سیاستگزاری اصولی و توجه به توسعه آموزش عالی و ایجاد نظام شبکه بهداشتی – درمانی کشور (1362) ارائه خدمات اولیه در اقصی نقاط کشور آغاز گردید.

 

اقدامات فوق در سراسر کشور باعث شد که بستر سازی مناسبی برای ارتقای سطح سلامت مادران و نوزادان و کودکان ایجاد گردد. اگر چه که در ایران آقایان دکتر نصرت اله رضی و دکتر محمد صداقتیان در بخش های نوزادان دانشگاه تهران و شیراز خدمات ارزنده ای ارائه کرده اند، اما طب نوین نوزادان پس از انقلاب اسلامی به همت آقای دکتر سید علیرضا مرندی پایه گذاری گردید. ایجاد این رشته به طور مستقل و فوق تخصصی که مورد تایید وزارت بهداشت و درمان آموزش پزشکی قرار گرفته است، ریشه در تلاش چهار استاد پیشکسوت این رشته آقايان  دکتر سید علیرضا مرندی،دکتر هادی سماعی، دکتر سید حسین فخرایی و خانم دکتر زهرا پنجوانی دارد.


اولین بار در سال ١٣٦٤ بخش مراقبت ویژه نوزادان بیمارستان کودکان علی اصغر(ع) به همت آقای دکتر هادی سماعی راه اندازی شد که به عنوان اولین مرکز برای تربیت فوق تخصص نوزادان توسط شورای گسترش وزارت متبوع مورد تصویب قرار گرفت. در سال 1365 اولین دستیار فوق تخصصی نوزادان در دانشگاه علوم پزشکی ایران پذیرفته شد و سپس در سال ١٣٦٦ در دانشگاه علوم پزشکی مشهد و دانشگاه علوم پزشکی بهشتی نیز آغاز گردید، در سال ١٣٧٩ بخش های فوق تخصصی نوزادان دانشگاه های علوم پزشکی شیراز، کرمان و بابل نیز اقدام به پذیرش دستیاران فوق تخصصی نوزادان نمودند. از سال ١٣٨٤ هم دانشگاه علوم پزشکی تهران و پس از آن هم بخش های فوق تخصصی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال ١٣٨٥ و دانشگاه علوم پزشکی تبریز نیز از سال ١٣٨٨ عهده دار تربیت دستیاران فوق تخصصی رشته نوزادان گردیده اند و در زمان حاضر 9 دانشگاه علوم پزشکی کشور دارای دوره فوق تخصصی نوزادان میباشند.


تاسیس انجمن نوزادان ایران در سال ١٣٧٧ صورت گرفته است. تلاش این انجمن در جهت ارائه سیاستهای مناسب برای ارتقای سلامت نوزادان به وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشکی ضرورت همبستگی بیشتر پزشکان متخصص نوزادان و تخصص زنان و زایمان (پری ناتالوژی) را بوجود آورد، به طوری که انجمن علمی پری ناتالوژی (متشکل از پزشکان رشته های فوق تخصصی نوزادان، متخصصین زنان و زایمان و فوق تخصص پری ناتالوژی) در سال ١٣٨٢ تاسیس و با راه اندازی رشته فوق تخصصی پری ناتالوژی درسال ١٣٨٥ تربیت نیروی انسانی در این زمینه نیز در دانشگاه علوم پزشکی تهران آغاز گردید.

با تلاش این دو انجمن علمی برنامه های متعددی ارائه گردید است. از جمله برنامه سطح بندی ارائه خدمات مادر و نوزاد ((Regionalization به صورت یک برنامه کشوری در جهت ارتقائ سلامت مادران و نوزادان که امید است اجرای این برنامه با حمایت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به ارتقای سلامت این دو گروه در جامعه کمک نماید.


 با توجه به اقدامات انجام شده در طی  سال هاي  گذشته، اگر چه مرگ مادران باردار به گزارش منابع دولتی در سال 24 درصد هزار زایمان کاهش یافته، اما شاخص (NMR) یعنی میزان مرگ نوزادان هنوز به حد مورد نظر نرسيده است. لذا ضرورت توجه بیشتر به خدمات قبل و حین تولد، تربیت و آموزش کارکنان در حیطه مراقبت از نوزاد طبیعی، احیا نوزاد، ترویج تغذیه با شیر مادر، پیشگیری از هیپوترمی، تثبیت و انتقال نوزاد، استاندارد سازی مراقبت از نوزاد در کشور و بخش های نوزادان توسعه بخش های مراقبت ویژه نوزادان (NICU) و اجرای برنامه سطح بندی ارائه خدمات مادر و نوزاد را ایجاب می نماید.


با توجه به موارد فوق اهمیت رشته فوق تخصصی نوزادان که مسئولیت تامین، حفظ و ارتقای سلامت نوزادان را در جهان و ایران دارد، تبیین گردید و از انجا که شاخص مرگ نوزادان در کشور یکی از شاخص های توسعه اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی در جهان میباشد، مسئولیت سیاستگزاران، پزشکان(فوق تخصص نوزادان و...) در ارتقای سلامت نوزادان و کاهش مرگ نوزادان در حد کمتر از ده در هزار تولد زنده(در حال حاضر حدود ١٢ میباشد) در افق سند چشم انداز ٢٠ ساله کشور،باید با برنامه ریزی و بسیج امکانات به این مهم دست یافت تا ضمن رسیدن به رتبه اول کشور در منطقه از نظر میزان مرگ نوزادان بتوان از منظر علمی-پژوهشی نیز کشور برتر منطقه بود.